Onze zoon Sam is geboren op 24 september 2017. Hij heeft het neonatale Marfansyndroom, een ernstige variant van het Marfansyndroom. Het Marfan syndroom is een progressieve aandoening waarbij het bindweefsel van het lichaam niet goed wordt aangemaakt. Dit tast vooral het hart, de longen, het skelet en de ogen aan. Er is momenteel geen oorzakelijke behandeling voor het Marfan syndroom. Zuigelingen met het neonatale Marfan syndroom hebben een lage levensverwachting. De artsen gaven Sam bij zijn geboorte een maximale levensverwachting van 2 jaar.<\/p>\n
Het Marfan syndroom is een genetische aandoening waaraan ongeveer \u00e9\u00e9n op de 5.000 mensen lijdt. Bij drie op de vier mensen is het Marfan syndroom genetisch doorgegeven binnen de familie. Bij \u00e9\u00e9n op de vier mensen is het het gevolg van een spontane nieuwe mutatie. Neonatale Marfan is altijd \u201d de novo<\/em> \u201e, zoals bij Sam.<\/p>\n Het Marfan syndroom wordt veroorzaakt door een mutatie in het FBN1-gen (Marfan-gen), wat betekent dat het fibrilline-1 eiwit, en daarmee het bindweefsel, niet voldoende of niet adequaat wordt aangemaakt in het lichaam.<\/p>\n We zijn een blog begonnen Lieve Sam<\/em> \u201d en via onze blog kwamen we in contact met de ouders van Aur\u00e9lien, een klein Belgisch jongetje van 2 en een half dat lijdt aan neonataal Marfan syndroom.<\/p>\n Zijn ouders, Romain Alderweireldt en Ludivine Verboogen, hebben een groot innovatief onderzoeksproject naar zeldzame ziekten in Belgi\u00eb gelanceerd via hun \u201d 101 Genomes Foundation \u201e.<\/p>\n Het doel van het proefproject van de Stichting, de \u201d Het doel van het 101 Marfan Genomes Project<\/em> is het cre\u00ebren van een genetische en klinische database van 101 pati\u00ebnten die lijden aan het Marfan syndroom. Dankzij deze database kunnen wetenschappers van allerlei specialismen nieuw onderzoek doen naar deze zeldzame bindweefselaandoening.<\/p>\n Tot nu toe werd gedacht dat neonatale Marfan een ziekte was met een voorspelbaar verloop, veroorzaakt door dit \u201d Marfan gen \u201d en dat alle kinderen met neonatale Marfan binnen twee jaar stierven.<\/p>\n In de afgelopen jaren hebben wetenschappers ontdekt dat er meer variatie is tussen pati\u00ebnten in het verloop en de ernst van deze ziekte dan aanvankelijk werd gedacht. Een deel van deze variatie kan worden verklaard door een vroegere diagnose en een betere symptomatische behandeling, maar het geeft ook aan dat er natuurlijke variaties zijn. Neonataal Marfansyndroom wordt momenteel beschouwd als de ernstigste vorm van Marfansyndroom.<\/p>\n Ook bij het klassieke Marfan syndroom blijkt dat er veel variatie is tussen pati\u00ebnten en dat er zelfs binnen dezelfde familie (waarin alle pati\u00ebnten dezelfde FBN1 genetische mutatie dragen) grote verschillen kunnen zijn. Sommige mensen met het Marfan syndroom hebben weinig symptomen en worden heel oud, terwijl anderen heel jong overlijden.<\/p>\n Dit platform zal wetenschappers in staat stellen om deze variabiliteit grondiger te bestuderen om te begrijpen of andere genetische factoren dan het Marfan gen hiertoe leiden en welke dat zijn.<\/p>\n Het doel van dit onderzoek is om een database te ontwikkelen van 101 pati\u00ebnten met het Marfan syndroom en onderzoek te doen naar al hun genetisch materiaal[1]<\/a>. Tot nu toe is alleen het Marfan gen bestudeerd, maar het doel van dit project is juist om alle genen[2<\/a> ] bij deze pati\u00ebnten in kaart te brengen.<\/p>\n Door alle genetische informatie van de pati\u00ebnten te koppelen aan hun syndroom en deze met elkaar te vergelijken, kunnen wetenschappers bepalen of er naast het Marfan-gen nog andere genen zijn die de ontwikkeling van het syndroom be\u00efnvloeden. En of er andere genen zijn die ook een effect hebben op het verloop van het syndroom en die mogelijk verklaren waarom deze ziekte zich bij sommige pati\u00ebnten heel mild manifesteert en bij anderen heel ernstig.<\/p>\n Het in kaart brengen van niet alleen het Marfan gen, maar ook van alle genen van Marfan pati\u00ebnten, maakt dit onderzoek innovatief en een belangrijke aanvulling op de bestaande kennis van het Marfan syndroom[3<\/a>].<\/p>\n Als er bij het vergelijken van Marfanpati\u00ebnten recidieven en overeenkomsten worden gevonden die aantonen dat andere tot nu toe onbekende genen het Marfan syndroom be\u00efnvloeden, kan het mogelijk zijn om in te grijpen en strategie\u00ebn te ontwikkelen die het effect van genen met een positieve invloed kunnen versterken of het effect van genen met een negatieve invloed kunnen verzachten. Op basis hiervan kunnen in de toekomst andere behandelingen of medicijnen worden ontwikkeld die de gezondheid van pati\u00ebnten kunnen verbeteren.<\/p>\n Voor het oprichten van hun 101 Genomes Foundation wonnen de ouders van Aur\u00e9lien de RaDiOrg’s 2018 Edelweiss Award[4<\/a> ] voor hun bijdrage aan zeldzame ziekten in Belgi\u00eb.<\/p>\n Aangezien het Marfan syndroom een zeldzame ziekte is, en neonatale Marfan nog zeldzamer, is er tot op heden weinig bekend over de grote variatie in de resultaten van pati\u00ebnten. Recent onderzoek toont aan dat er ook een grote variatie is tussen kinderen met neonatale Marfan. Dit nieuwe perspectief maakt innovatief onderzoek mogelijk en relevant.<\/p>\n Bovendien was de techniek die nodig is om het volledige genenpalet (het hele genoom) van een pati\u00ebnt \u201d read \u201d te lezen en te vergelijken met andere pati\u00ebnten tot voor kort nog ontoegankelijk.<\/p>\n Dankzij de nieuwste wetenschappelijke ontwikkelingen is het nu perfect mogelijk om dit onderzoek tegen een betaalbare prijs uit te voeren.<\/p>\n Er zijn twee dingen nodig om dit onderzoek uit te voeren. Ten eerste, een cohort van ten minste 101 pati\u00ebnten met het Marfan syndroom, met een aantal verschillende FBN1 mutaties en duidelijke variabiliteit in de ernst van de ziekte. Hierdoor kan een genetische vergelijking worden gemaakt tussen pati\u00ebnten met mild en ernstig Marfan syndroom.<\/p>\n Ten tweede is er voor 2018 een bedrag van 500.000,- euro nodig om het onderzoek te kunnen opzetten en uitvoeren. Een deel van dit bedrag is al ingezameld.<\/p>\n Dit project wordt uitgevoerd door de 101 Genomes Foundation, opgericht door de ouders van Aur\u00e9lien, in samenwerking met de Koning Boudewijnstichting van Belgi\u00eb. Een groot aantal wetenschappers en nationale en internationale organisaties die werkzaam zijn op het gebied van Marfan hebben hun steun en samenwerking voor dit project al toegezegd.<\/p>\n Laurens Ivens en Dessie Lividikou<\/p>\n Amsterdam april 2018<\/p>\n Onze blog Lieve Sam www.lievesam.weebly.com<\/a><\/p>\n Meer informatie over het 101 Marfan-genomen project is te vinden op https:\/\/f101g.org\/<\/a><\/p>\n <\/p>\n \u201d Het is heel inspirerend om te zien hoe betrokken de ouders van Sam en Aur\u00e9lien zijn bij wetenschappelijk onderzoek om de behandeling van het Marfan syndroom te verbeteren. Hun onuitputtelijke energie en tomeloze inzet moedigen ons aan om nog harder te zoeken naar de ontbrekende puzzelstukjes. De \u201d natural \u201d variabiliteit in de ernst van de klinische symptomen bij Marfanpati\u00ebnten met dezelfde genetische mutatie in het FBN1-gen vertelt ons dat de natuur zelf manieren vindt om het effect van de genetische mutatie ten minste gedeeltelijk te compenseren. Als we kunnen achterhalen hoe \u201d mother nature \u201d dit bereikt, kunnen we proberen behandelmethoden te vinden die hetzelfde effect hebben. De genetica heeft de afgelopen jaren een ware technologische revolutie doorgemaakt en de tijd is gekomen om deze technologie te gebruiken om de genetische verklaringen voor de klinische variaties tussen Marfanpati\u00ebnten te ontdekken. Ik ben blij en trots dat ik kan bijdragen aan deze nationale en internationale samenwerking tussen wetenschappers, pati\u00ebnten en hun ouders.<\/em> \u201d<\/p>\n \u201d De kans om daadwerkelijk met pati\u00ebnten en families te werken als onderdeel van onderzoek is over het algemeen klein – over het algemeen gaat dit niet verder dan het opnemen van pati\u00ebnten in onderzoeksprotocollen. De mogelijkheid die Romain en Ludivine bieden is uniek en stelt ons in staat om zeer concrete vragen te ontwikkelen vanuit het standpunt van de pati\u00ebnt. Wat ze in zo’n korte tijd hebben geleerd over het syndroom is ongehoord en op basis daarvan hebben ze een solide project ontwikkeld.<\/em><\/p>\n De vraag waarom we ons zo aangetrokken voelen tot onderzoek wordt vaak gesteld – hoewel het antwoord op deze vraag voor de hand ligt: aandoeningen zoals het Marfan syndroom gaan vaak gepaard met ernstige (soms fatale) problemen – dit is in de eerste plaats erg moeilijk te dragen voor pati\u00ebnten en hun families en zelfs als arts laat het je niet onverschillig. Door actief deel te nemen aan onderzoek proberen we (in kleine stapjes) dit lijden te verlichten en dit geeft ons de energie die we nodig hebben om ons werk voort te zetten.<\/em>. \u201e<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n [1]<\/a> Het doel is om alle genomische gegevens van deze pati\u00ebnten te koppelen aan hun fenotypische kenmerken.<\/p>\n [2]<\/a> Niet alleen het specifieke Marfan-gen, maar ook het volledige genoom van deze pati\u00ebnten.<\/p>\nWaarom dit onderzoek ?<\/h4>\n
Concept van het onderzoek<\/h4>\n
Waarom is dit onderzoek niet uitgevoerd v\u00f3\u00f3r ?<\/h4>\n
Wat hebben we nodig ?<\/h4>\n
\n\n
\n \n Professor Bart Loeys, Universiteit Antwerpen :<\/h4>\n
Professor Julie De Backer, Universiteit Gent :<\/h4>\n